Sevmenin adresi de senmişsin

Sevmenin adresi de senmişsin,ben anlamamışım ki.Ben seni kendim için sevmeyi tercih etmiştim yada öyle zannetmişim.Benim sevgim bana yetermiş zannetmişim,ben seni kendim için seviyordum.Sen bir gün olmasan bile sevmek ile ilgili tüm yaşadıklarım yetecekti bana.Sevgi geçiciydi zaten,sevdiğim kadarı bana yeterdi.Seni sevmenin,sevebilme duygum ile ilgili olduğunu düşünmüştüm hep.Çünkü ben sevmeyi sevmiştim.Ne kadar çok seni seversem o kadar da kendimi de sevdim zaten.Kendim için seni sevdim ben.Böyle sevmek benim için çok güzeldi.Sevmeyi nasıl anlatabilirdim ki sana,
hissettiklerim de benimle ilgiliydi sanki.Sevmek bir heyecandı,bir mutluluk ve bir umut,renkti.
Neşeydi,tebessümdü.Sevdikçe yenilendim,heyecanlandım,keyiflendim,mutlu oldum.Hayatımı da,seni sevmeyi bende ki sevme duygusu ile yaşadım.Ben seni sevdikçe kendimi de çok sevdim.Sevmek için benim sevgim yeterli diye düşündüm.Sevmeyi de kendimle bütünleştirdim.
      Sensizlikle anladım.Oysaki yanılmıştım.Sensiz kalınca sevmek anlamsızlaştı.Seni seninle sevebilmenin kıymetini de anladım.Ben senin sevginin varlığı ile can bulmuştum yeniden.Sensizlikte seni sevmenin,seninle ilgili olduğunu anladım.Sevmek öyle tek başına,kendi kendine ne zormuş işte,ben onu da anladım.Melankolik oldum şimdi biraz.Hüzünlüyüm üstelik,çok hüzünlü.Seni özledikçe,seni düşündükçe acımaya başladı her şey.Boğazımda bir düğüm konuşamıyorum.Bir hıçkırık var sadece,gözyaşlarımla birlikte.Takıldı kaldı bir yerlerde,umudumu kaybetmemek için ağlamıyorum.Ağlarsam,umudumu kaybedersem,ben sensiz kalacağıma inanırsam ben sevgin olmadan nasıl sevmeyi yeniden sevebilirim ki.Sen benim için sevdanın ta kendisiymişsin de,ben seni sevmekle kendimi o kadar meşgul etmişim ki,sevginin özünü seni unutmuşum.
     Sevmenin adresi de senmişsin.Ben şimdi sensiz yolumu kaybettim.Kaldım bir köşede öylece.
Nereye gideceğimi bilmeden sessizce bekliyorum.Çaresizim şimdi.Acıyor işte kalbim çok acıyor,çok sızlıyor.Sevmeyi seninle sevmişim.Sensiz sevginin de anlamı yokmuş.Şimdi sevmeyi de,aslında  kendimi de sevmiyorum.Her şey eksik,her şey yarım ve sensiz.Bütün güzel duygularımı kaybettim sanki,biraz da hissizim.Gözlerim uzaklara takılıp kalıyor,bir ah çekiyorum şimdi.Seni bekliyorum,sen gelince sevmek de seninle gelecek.Seni sevdiğim için sevmeyi de sevmişim ve kendimi de sevmişim.Ne sen Mecnun'dun,ne de ben Leyla'ydım. Öyle zannetmiştim ben.Oysaki yanılmıştım.
Sensiz kalınca sevmek anlamsızlaştı.Seni seninle sevebilmek ne güzeldi.Ben senin sevginin varlığı ile can bulmuştum yeniden.Sensizlikte seni sevmenin,seninle ilgili olduğunu anladım.Ben Leyla olmuşum,şimdi anladım.
Sevil ATEŞ