Mart kapıdan baktırır, kazma kürek yaktırırırdı ya;2020 mart ayında kapıdan tam bakacakken evde kal ile kapıdan da bakamaz olduk zaten.Kapıdan bakamadığımız gibi,Mart karası bile olamadık.Martın karasından gölgelere sığınırken,güneşe de gölgeye de hasret kaldık.Nisan yağmurlarının şifasından,çiçeklerin kokusundan mahrum bir halde doğa kendi mucizesini sergilerken biz bu güzelliklere seyredemedik. Biz seyredemedik ama doğa daha bir mutlu,daha bir özgür ilkbaharı yaşadı.Çiçekleri koparanlar,çimenleri ezenler olmadan,sağa sola çöp atanlar olmadan doğa daha mutlu oldu.Bahar ayları geldi.Gevşemedi gönül yayları.Dünyaya egemen bir virüse boyun eğmiş evlerde evrim geçirmeye başladık.Evde uyuşuk,özlem dolu,bazen panik,bazen bezmiş olarak, gevşedik de gevşedik.Neleri unutttuk neleri saymaya başlasak on parmak yetermiydi ki?Öncelikle tüketimden uzaklaşmaya başladık.Ne kadar alışmıştık oysaki.Alışveriş yok,gezme tozma yok,kafelerde,lokantalarda ve olmazsa olmaz geleneksel mangal başında boy boy resimler çektirip sosyal medyada paylaşıp yapmak da yok.Arabalar park alanlarda,benzin masrafları azaldı.Evlerde özel yemekler ve ekmek yapma akımını başlattık.Bazen mecbur kaldık da ekmek yaptık hatta.Yemek yapmak ve yemekle daha bir meşgul olduk.Tartılarla aramız bozuldu ama önce sağlık dedik.Yinede sosyal medyada paylaşmayı unutmadık.Bu da güzeldi.Hiç olmazsa sürece uyum sağladık.
Evlerde de bir karışıklık başladı.Özellikle kadınlar çok etkilendi.Ev hanımları düzenli hayat içerinde ,çocukların ve eşlerin olmadığı bir kaç saatte kendini dinlendirebilirken tamamen özgürlüklerini virüse kaptırdılar.Çalışan kadınlar da aynı yoğunluğu evde yaşasa da işe gitmenin ve düzenli yaşamın getirdiklerini özlediler.Erkekler evlerde göze batmaya başladı.Ya ev işlerine yardım edeceklerdi ya yorgun ve bezmiş kadının dertlenmesine razı olacaklardı.Onlar da nereye kaçacaklarını hayal ederken,evde kal düzenine uyum sağlamayı öğrendiler.Genç sevgililere gün doğdu tabiiki.Bahanelerle evden kaçan sevgililer rahat rahat ücra yerlerde birazda herkes evde rahatlığı ile sarmaş dolaş aşklarını yaşamanın tadını çıkardılar.Ergenler bilgisayar başında ve çoğu kendi asosyalliği ile arada bir haberleri dinleyen halleri ile duruma kolayca uyum sağladılar.Daha küçük çocuklar evlerde kaosa neden oldular.Enerjilerini atmak için evde türlü muziplikler yaparken;bilinçli anne babalar da onlarla kaliteli vakit geçirmek için çeşit çeşit performanslar sergilemek zorunda kaldılar.Yetişkinler hayatı,evde kal günlerini ve gelecek güzel günleri düşünerek hayaller kurmaya ve planlar yapmaya başladı.Dolaplarda giysiler,ayakkabılar,çantalar,parfümler,makyaj malzemeleri,gözlükler .......kenarda sahipsiz kaldılar.
İnsanoğlu bir evrim geçiyordu çünkü,Koronalı günler evrimi.Belki de bu tecrübe bu nesile iyi gelecekti.Kıymet bilmeyi öğrenecekti.Değerlerini unutmaya başlayan,beni ilgilendirmez diyen,hırsları ile dünyaya doyamayanlar bir vürüsün verdiği dersle silkelenecekti.Belki de dünya daha iyi bir yere dönüşecekti.İyiler zaten iyiydi de,iyi olmayanlarda belki de iyi olacaktı.
