Bir dost muhabbeti

Dün bir arkadaşımla konuşuyorduk,biraz bezgin ve umutsuzdu.Moral ve desteğe ihtiyacı vardı.Kimin ihtiyacı olmaz ki.Dilimin döndüğünce hissettiklerimi paylaşmaya başladım.Yaşamak için devam etmeye,çok fazla sorgulamamaya ihtiyacımız var,dedim.Nasıl olacak o,dedi.Sanki her şey kötüye gidiyor,tükenmiş gibi hissediyorum kendimi, dedi.Çok kolaydı aslında.Sadece uyandığımız güne yoğunlaşmak ve yaşadığımız anlarla meşgul olmak yeter bize,oldu cevabım.Bak dedim,yaşımız kırka geldi,hayat bize neyi öğretti.Evdeki hesap,çarşıya uymaz.Yani ne yaparsam yapalım,bizim hesapladıklarımız,hesaplamadıklarımızla örtüşmez.Hayat için var olmak öyle kolay değil zaten,çünkü adalet en baştan yoktu.Kimin çocuğu olacağımıza karar veremedik,ismimize bile.Düşünsene saç yada göz rengimiz bile bizim seçimimiz değildi.Boyumuzun kaç santim olacağı,ten rengimiz hepsi bizim dışımızdaydı ama sahip olduğumuz her şeyimizle yaşamda biz de vardık.Sağlıklı olmak için çaba harcayabiliriz ama yakalanacağımız hastalıkların hiç birini tahmin edemeyiz.Hayat iyi ve kötü süprizlerle doludur.Yaşadığımız hayatta,sahip olduklarımızla elimizden geleni yaptık.Kaderimiz ve irademizin ortasında bugünkü halimizdeyimiz.Tükenmişlikler yaşıyoruz ama herkes aynı durumda.Bu da geçecek.Bu günler de geçecek.Daha iyi mi olacak ya da daha mı kötü olacak onu da bilemeyiz,ama yaşıyoruz yaşamak gibi bir görevimiz var.En iyisi tadını çıkarmak her şeyin,yarın bugün yapmadıklarımız için pişman olmalıyım bari.Olumsuzluklara ne kadar odaklanırsanız,o kadar mutsuz oluruz.Önce tevekkül,sonra keyfince yaşamaya çalışmak ve de şükür.Bize bu yeter,dedim.Mutlu mu olmak istiyorsun,çocuklarınla mutfakta yemek pişir,bence bu çok keyifli.Mısır patlat,bir film izleyin.Ağaçlara sarıl,çiçekleri kokla ama koparma,bir kaç iyilik yap,hayatında var olanlara iyi davran ve hep meşgul ol bir şeylerle,boş durma,yeter işte bunlar sana.Hiç ilgilenmediğin bir hobi edin kendine,farklılık iyidir.Kendine de iyi davranmayı unutma.Anneysen eğer,zaten güçlü olmak zorundasın,sana muhtaç cananlara karşı yükümlülüğün var.Onlar seni istemedi,sen o çocuğu yada çocukları istedin.Tükendim demekle olmaz,hayat zaten sen tükendin diye seni beklemez,dünya da durmadığına göre,toparlanma zamanın geldi.Hesaplamalar tutmuyor hayatta,bugün olan yarın olmayabilir,bugün olmayanın yarın olabilir,sarıl hayata,nefes candayken yaşam sana bir yük olmasın,sana yoldaş olsun.Zor günler hepimizi bunalttı ama nefes candayken,hayat akıp giderken,hayata tutunmak için olumlu düşünmeye ihtiyacımız her şeyden daha çok,dedim.Arkadaşım ikna oldu,daha iyi hissediyorum şimdi dedi,Bir dost muhabbetimiz.

Akşam Üstü

 Akşam üstüydü. Gün batmak için veda ederken,sakin bir sessizlik huzur veriyordu hissedebilenlere. Güvercinler heyecanla ötüşüyor, sakinliği dinleyenlere, ötüşlerini armağan ediyordu.Çayı elinde balkonun kenarında oturmuş sokağı dinliyordu.Yoldan geçen araçların sesleri de olmasa huzurun sesini bölen yoktu belki de.Evinin karşısındaki çöp kutusuna,yine bir adam gelmiş,değneği ile kurcalıyor,aradığını bulmaya çalışıyordu.Bitmiyordu hiç,bu acı manzara,birilerinin çöpü başka birilerinin ihtiyacıydı.Titredi birden bir of çekti derinden.Koskocaman dünya ve dünyanın verdikleri yetmiyordu insanlara,emanet yaşanan dünyayı herkes çok seviyordu.Köpek sesleri geliyordu bir sokak öteden,bu dünya bizim biz de varız der gibi sesleniyorlardı.Güvercinler ısrarlıydı bu akşam ötmek için bir heveskar,sesimizi dinleyin diyorlardı.Akşamın kızıllığı yavaş yavaş belirdi.Artık aydınlık,siyahı giyinmeye hazırdı.Bugün de bitmişti,kaygısız ve sıradan.Yarınla buluşmak için gidiyordu usul usul.Bugünün bitişindeki son,yarının başlangıcındaki ilk anlara gebeydi.Hayat gibiydi.Her bitiş bir başlangıçtı.Sabretmesini ve anlamasını bilene.Çayını yudumladı sakince,buluşmaların en güzelini izlemenin huzuru ile doldu içi.Güvercin olmak güzel olurdu dedi.Evini terk etmeyen ama semaya her gün misafir olan.Çatıların etrafında kanat çıpan,doğayı hatırlatan.Çınar ağacının yaprakları kıpırdıyordu sakin sıcak bir meltem esintisinde.Sokak lambaları ışık olmuştu karanlığı delen mahcubiyetleri ile.Parlak ışık seven kanatlılar buluştular yine ışığın yansımasında.Gökyüzü mavi siyahtı.Yapay ışıklar yanmaya başlamış,bardaktaki çay bitmişti.Bir bardak çay huzurunda bugününü yarını ile buluşturmuş,balkonun bir kenarında kendini dinlendirmişti.Ah yalan dünya lopipop gibiydi,çevir çevir tadını çıkar.Ta ki bitene kadar.Gündüzün gidişine de gecenin gelişine de içtenlikle teşekkür edip ayrıldı balkondan.Kendisine bir parça huzur armağan etmişti.Sessizlik,kuş cıvıltısı,bir bardak çay ...