Okulların açılmasıyla öğrenciler öğretmenlerine ve okullarına kavuştular. Veli olarak çocuğumuzun psikolojisine verdiğimiz önemi öğretmenimizin psikolojisine vermeyi de unutmayalım.
Öğretmenimizle öncelikle saygıya dayanan bir iletişim kurmamız gerekmektedir.Öğretmenimizi anlamak yada tanımak için olumlu bir bakış açısına sahip olmalıyız.Biz bir çocuktan sorumlu iken öğretmenimiz sınıftaki bütün çocuklardan sorumludur.Ona çocuğumuzu ve ebeveyn olarak kendimizi anlatırken gerçekçi olmalıyız.Yanlış bilgiler zamanla ortaya çıkacaktır zaten.Bunu unutmamalıyız.
Öğretmenler için her çocuk özeldir,keşfedilmeyi ve geliştirilmeyi bekliyordur.Her öğretmenin tarzı,
kişiliği ve bakış açısı farklıdır.Başka bir öğretmenle kendi öğretmenimizi kıyaslamamalıyız.
Düşünün,öğretmen sizi veli olarak başka velilerle kıyaslasaydı acaba ne hissedersiniz.Hiç hoş olmazdı değil mi?Bazı velilerle eğitim öğretimin çok uzağında olan konuşmalar yada kulisler yaparak ve de çeşitli veli gruplarında sınırları aşan yorumlardan uzak kalmaya çalışarak;bizde veli olarak saygınlığımızı tehlikeye düşürmemeye gayret göstermeliyiz.Dikkatli ve ölçülü olmalı,bu veli iletişim gruplarını amacına uygun kullanmaya özen göstermeliyiz.Veli olarak,okul aile işbirliğinde üzerimize düşeni elimizden geldiğince yapmaya çalışmalıyız.Çocuğumuzu okula temiz,mutlu,okul ihtiyaçları eksiksiz (su,beslenme,kalem,silgi,ders kitapları,defter,ders araç ve gereçleri v.b) olarak karşılanmış şekilde göndermeliyiz.Sınıfta gerçekleşen ve çözülmesi gereken olayları veli olarak çözmeye kalkışmak yerine öğretmenle iletişime geçip sınıf ortamında çözülmesine fırsat vermeli,müdahaleci olmamalıyız.Çocuğumuzu özel ilgi beklememeliyiz.Aşırı ilgili ve bunaltıcı yada aşırı ilgisiz veli olmak değil bize düşen veli profilimizde.Gerektiği kadar olan olmalıdır.Çocuklar velilerin egolarına göre yönlendirdiği minik öğrencilere dönüşmemelidir.En başarılı,en sosyal,en aktif,en,en,en benim çocuğum olsun beklentilerimizle öğretmenleri yönlendirmeye çalışmaktan kaçınmalıyız.Dünya bizim çocuğumuzun etrafında dönmüyor zaten.Bırakın da özelliklerine göre öğretmenimiz,çocuklarımızı uygun şekilde geliştirsin.Doğru bir iletişimle çocuğumuzu daha iyi tanıyabilmesi için gerekli bilgileri paylaşmalıyız sadece.Öğretmenle iyi bir iletişim kurarak onu anlamaya ve kendimizi anlatmaya çalışarak daha doğru bir ilerleme sağlayabiliriz.Öğretmeniniz sakin,hareketli,konuşkan,ilgili,
otoriter,tatlı sert,kuralcı gibi bazı özelliklere sahip olabilir.Herkesin kişisel özellikleri farklıdır.Sizinde özelliklerinizin diğer insanlardan farklı olduğu gibi.Öncelikle bunu kabul etmeliyiz.Nasıl bakarsanız öyle görürsünüz.Öğretmenime saygı duyuyorum ve veli olarak sadece gereken neyse onu yapmaya hazırım,diyebilmeliyiz.Siz olumlu bakmalısınız ki,çocuklarınızda okula,öğretmene olumlu bakmayı öğrenebilsinler.Siz saygı duyun ve öğretmeninizi olduğu gibi kabul edin ki çocuklarınızda kabul etmeyi sizden öğrenebilsinler.Öğretmenin ne giyim tarzı,ne özel hayatı,ne de hayat felsefesi velinin ilgilendiği konuların başında olmamalıdır.Öğretmenler fedakardır,sizin bildiğiniz ve bilmediğiniz pek çok katkıları vardır çocuğunuzun üzerinde.Okulda bazen anne yada baba bile olur öğrencilerine gerektiği kadar.Ama öğretmen olarak öğretmek başlıca görevidir. Eğitiyorsa ve öğretiyorsa veli olarak destek olmak düşer herkese.Öğretmenlerin de psikolojileri bozulmasın dimi ama?
Sevil ATEŞ
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder