Minicik çocuklarımıza bir tekerleme söyledik.Hem de en sevimli ses tonumuzla."Buraya bir kuş konmuş."Kuşu aldık çocuğumuzun avucunun içine kondurduk.Tekerlememiz çok güzel başladı değil mi?.Hayvan sevgisiyle,çocuğumuzun avucuna kuş da konmuştu.Devam ettik tekerlemeye."Bu tutmuş,bu kesmiş,bu pişirmiş,bu da yemiş".Tekerleme çok farklı bir sona doğru gitti.Zavallı kuş çocuğumuzun avucunda minicik parmakları tarafından iş bölümü ile öldü gitti.Serçe parmak da geri kalır mı?"Hani bana,hani baba"dedi.Oda bu işe ortak olmak istiyordu.Ama küçük olunca ona iş kalmadı.Diğer parmaklar ona "Kemikleri sana,kemikleri sana"dedi ve tekerleme bitti.Zavallı kuş başına gelecekleri bilseydi,oraya konmazdı.Beş parmak karakter tarafından acımasız sonunu yaşamak zorunda kalıyordu.
Bu tekerleme yıllardır söylenilen anonim bir tekerleme olup,avlanmak ile ilgili olduğu düşünülmektedir.Ama toplumsal hayatımız gereği bu tekerleme artık çocuklar için yanlış mesajlar içeriyor olabilir.Belki bazı çocuklarda çok küçük yaşlarda hayvanlara karşı olumsuz duyguların oluşmasına neden olabilir.Yanı sıra tekerleme çocukların algısında;büyük küçük güç gösterisinde,büyük küçüğü ezer duygusunu uyandırabilir.
Tekerlemede ortak iş bölümü ile küçücük kuşu yemek için bütün parmaklar uğraş veriyor.Çocuğa verdiğimiz mesaj bu mu?Hayvan sevgisini çocuklarımıza kazandırmak istiyorsak doğru mesajlar vermemiz gerekir.Hayvanlara merhamet etmeyen sevmeyen insan,başka insanları zaten sevemez.İçinde merhamet,vicdan ve sevgi olmayan insan da toplumsal bir kayıp ve ciddi bir sorundur.Çünkü bu tür insanlar sadece kendilerine değil başka insanlara da ciddi zararlar verirler.
Bu tekerlemeyi şöyle değiştirsek; buraya bir kuş konmuş,bu kuşa gülümsemiş,bu kuşu okşamış,bu kuşa su vermiş,bu kuşa yem vermiş,buda kuşu çoook sevmiş.Ne kadar güzel mesajlar veriyor tekerlememiz artık.Bir de böyle deneyelim.
Sevil ATEŞ
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder