Sustum çağırdım,sen geldin yine bana,benden bir yerlere ve ben sustum,öylesine birdenbire susuverdim işte yine.
Ben sustum ama herkes konuştu.Suskunluğumu sevmediler,isimler taktılar hem de ;sakin dediler,durgun dediler,
Susmaya devam ettim ben yine,hatta gülümsedim onlara anlamsızca,ama onlar anlamadılar.
Susmaya devam ettim ben yine,hatta gülümsedim onlara anlamsızca,ama onlar anlamadılar.
Duymuyordum ki onları;onlar konuşuyordu farkediyordum,kelimeler uçuşuyordu etrafımda ama ben duymuyordum.
Duymuyordum ki;seninle konuşuyordum çünkü;kimse fark etmiyordu,kimse duymuyordu bizi.
Duymuyordum ki;seninle konuşuyordum çünkü;kimse fark etmiyordu,kimse duymuyordu bizi.
Sen bile duymuyordun hatta beni,ben yinede seninle konuşuyordum suskun zamanlarımda,sen benden gittin gideli,
Yine de ben her şeyi konuşabiliyordum seninle ;sen yoktun ama yinede sen vardın içimde derinlerimde bir yerlerde,
Yine de ben her şeyi konuşabiliyordum seninle ;sen yoktun ama yinede sen vardın içimde derinlerimde bir yerlerde,
Özlemin ile böyle baş etmeye çalışıyordum,İçimde bir yerdeydin,benimleydin,her istediğimde sen bana geliyordun biliyordum ve ben yine konuşuyordum seninle,
Bazen usul usul konuşuyordum sohbet eder gibi.bazen kızıyordum kavga ediyordum,yokluğuna ve sana isyan eder gibi.
Bazen uzun uzun hayaller kuruyordum seninle,geleceğe dair,senin yokuluğunla belkide böyle baş ediyordum,
Öylesine içimdeydin ki ve öylesine meşguldum ki seninle,susmam seninle ilgiliydi,seni duyabilmek için ,seni hissedebilmek,hasretinle baş edebilmek için.
Bazen usul usul konuşuyordum sohbet eder gibi.bazen kızıyordum kavga ediyordum,yokluğuna ve sana isyan eder gibi.
Bazen uzun uzun hayaller kuruyordum seninle,geleceğe dair,senin yokuluğunla belkide böyle baş ediyordum,
Öylesine içimdeydin ki ve öylesine meşguldum ki seninle,susmam seninle ilgiliydi,seni duyabilmek için ,seni hissedebilmek,hasretinle baş edebilmek için.
Sevil ATEŞ
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder