Koronalı günlerde bayramı yaşamak

Bayram gelmiş neyime,diye bir türkü vardı.Dilime takıldı bugün. Dinlerken buruk hissettirirdi.Ben de şimdi buruk hissediyorum.Nedendir bilmem eve bayram şekeri bile almadım.Aslında almam gerekiyordu belki çocuklar için,ama elim varmadı denir ya elim de varmadı,gönlüm de.Ne çok şeyi yitirdik böyle.Biliyoruz hepsi geçecek ama hepimiz çok yorulduk çok da usandık.Hani demiştim,ya balkona çıkıp yeter artık diye bağırmak istiyorum diye.Geçen gün bir arkadaşımı gördüm,mesafeli konuştuk maskelerle,anlarsınız işte.Yeter artık diye bağırmak istiyorum dedi oda,yorulduk bunaldık dedim ona ama.Bir taraftan hadi beraber bağıralım mı dememek için zor tuttum kendimi.Demekki bir tek ben değilim diyebildim sadece kendi kendime.Bayram ;şeker demek,el öpmek,kolonya demek,ölmüşlerimizi ziyaret ve dua etmek demek.40 yaşına bile girerken bayram için yeni bayramlıklar almak demek. Hepsi başka bayramlara ertelendi.Umudumuz yarınlarımızda.Bu defa böyle olacak artık.Teknolojik bayram kutlamaları yapacağız şimdi.Birazda empati kuracağız.Büyüklerini kaybedip ellerini öpemeyenleri,sağlık sorunları nedeniyle zaten bayramları olmayanları,geçim sıkıntısı ile bayramı gelmeyenleri anlayacağız. Yinede şükredeceğiz,geçecek ve o eski günler, eski bayramlar gelecek deyip,beklemenin ve umudun verdiği yaşamı hissedeceğiz.Acaba her şey normale dönünce abartmadan yaşamayı,yaşamımızı başkalarının gözüne sokmaktan vazgeçmeyi,buldumcuk tuhaf hallerimizden, abartılı yaşam anlarımızı paylaşmaktan da sakınacak mıyız.Daha sade,daha empatik,daha mantıklı,daha mütevazi olabilecek miyiz?Yaşayarak göreceğiz hepsini.Belki de bir daha ki bayrama daha mutlu bir yazı yazacağım ve belki de bu bayramı hatırlatıp şükürler edeceğiz. Geçti ,bitti,her şey normal diyeceğiz inşallah. Yinede bayramımız her daim kutlu olsun,mutlu olsun,hep bizimle olsun.