Yılmış korona psikolojimiz yine sendeledi. Yeni bir psikoloji gerek bize değil mi?Son bir yıldır sabır etmekten tükettiğimiz sabrımız da bizi terk etmiş de, yerine bezmişliği bırakmış gibi. Bahar geçti, yaz geçti, sonbahar ve kış geçti. Bahar tekrar geldi.
Bugün en çok bulutları kıskandım. Doğada en özgür olan onlar sanki. Her mevsim hep gökyüzündeler. Bembeyaz gezinirken şekilden şekile giren huzur veren bulutlar baharlarda yağmur olan ,bazen gri tonlarda hep özgürler gökyüzünde.
Sonra düşündüm, nasıl bir teselliye sığınmak gerekiyordu. Doğaya baktım yine, doğa çok mutluydu bizsiz.Geleceği düşündüm, çocuklarımıza kalacak olan dünyaya, dünyayı mahvediyorduk hep beraber, ama şimdi yapamıyoruz, istesek de istemesek de doğaya ve dışardaki yaşama hasret kalan bizler yine evdeyiz.
Doğa başını dinlemekte ,keyifle özgürce kendisini yeniden var etmekte. Çöp atanları azaldı, mangalcıları, piknikçileri, egzoz gazları da.Doğa bir insan detoksunda kendini yenilemekte. Halinden de çok memnun. Hayvanlar sokaklar da ,bu mekanlar bizim der gibi gezinmekte, kuşların cıvıltıları daha fazla duyulmakta ,çünkü trafik de mecburiyetlerden azaldı.
İnsanoğlu ilk defa yaptıkları ile yüzleşiyor. Gözle görünmeyen bir virüs bizi evlere hapsetti. Acı kayıplarla yüzleştik,ayrılığı ve korkuyu daha da çok öğrendik.
Her şey tersine döndü sanki. Tutsaklar ve özgürler. İnsanoğlu akıllanmazsa daha çok bedeller ödeyecek belki de. Çocuklarımıza daha güzel bir dünya bırakmak için bu koronanın bize öğrettikleri hepimize iyi bir ders oldu, o da anlayabilenlere.
Geleceğe daha güzel bir dünya bırakmak ve daha duyarlı olmayı öğrenmenin tesellisinde olmalıyız. Yine sabır,yine şükür ve daha fazla duyarlılıkta evde yaşama devam. Gelecek güzel günler için dua etmeyi unutmamak da.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder