"Evde sıkılan çocuklarımız" için neler yapmalıyız?

 "Evde sıkılan çocuklarımız" için neler yapmalıyız?

"Evde sıkılan çocuklarımız" için neler yapmalıyız? aslında bu durumu abartmamayı öğrenmeli ve çocukların sıkılmasına ,bu sıkılma duygusu ile baş etmeyi öğrenmesine izin vermeliyiz.

Evde kaldığımız bu dönemlerde ebeveyn olarak sürekli çocuklarımızla ilgilenerek ,etkinliklerle oyalayarak ve de sürekli onları mutlu etmeye çalışarak hem kendimizi yorar ,hem de çocuğumuza yanlış yaklaşımlarla, yanlış davranış ve özellikler kazandırabiliriz.

Çocuklarımızın empati yeteneğinin en iyi şekilde geliştirilebileceği bir dönemdeyiz. Onlarla biz de duygularımızı paylaşmalı ve kendi beklenti ve isteklerimizi de onlara anlatarak bizi anlamalarını sağlamalıyız.

Evde yaşamın herkes için bir akışı olduğunu ve herkesin kendi kendine meşgul olabileceği zamanlar da kendine yetmeyi öğrenmesi gerektiğini çocuklarımıza öğretmeliyiz.

Ama bu öğretiyi çocuğun bilgisayarla, televizyonla oyalanmasına göz yumarak da yapmamız oldukça sakıncalı bir durum olup, yarar yerine zarar getirecektir. Çocuklar sıkılsın, sıkıldım desinler, desinler ki, sıkılınca bir şeyler üretmeyi öğrensinler. Çocukların kendi başlarına yada ailesi ile yapabileceği planlamaları düzenlemek, bu dönemi daha kolay geçirmemizi sağlayabilir.

Çocuklarla oturup onların gününü planlayabiliriz, ders ve ödev zamanları dışında yapmak istediklerini listeleyip uygun bir ev yaşam planı oluşturabiliriz.

Örneğin; sinema saati, kitap okuma saati, ev işlerine yardım, bitkilerle ilgilenme, spor yada dans saati, odasını düzenleme saati, kendi kendine yetebilme saati gibi bir günü planlayan esnek bir program düzenleyebiliriz.

Çocuklarımızı sürekli mutlu etmeye çalışmak onlara zarar verir, çünkü hayatı boyunca karşılaştığı bütün insanlar onu mutlu etmek için uğraşmayacaklar .Ailesi tarafından sürekli el üstünde tutulan mutluluk dışında başka duyguyla tanışmasına izin verilmeyen çocuklar ileriki yıllarda karşılaştığı olaylarda hangi duygulara uyum sağlayacağını bilmediğinden ,duygusal zorluklar yaşayabilirler.

Evde yaşam günlerinde çocukların yaşına ve anlayabilme düzeyine uygun empati duygusu geliştirilebilir. Neden evde kalmak zorunda olduğunu anlama, sorumluluklarını gerçekleştirmenin gerekliliği, aile bireylerine saygı ve kendine yetebilmesinin önemi gibi beceriler bu süreçte çocuklara kazandırılabilecek özelliklerdir.

Tabii ki doğru rol model olmak, elinden cep telefonunu düşürmeyen bir ebeveynin çocuğuna televizyon izlememesi gerektiğini yada kitap okuması gerektiğini söylemesi çocuk için çok da mantıklı ve inandırıcı olmayacaktır. Yada evde hiç bir işi yapmayan, elini sıcak sudan soğuk suya dokundurmayan ebeveynin çocuğa ev işlerine yardım etmesini söylemesi de aynı şekil de mantıklı olmayacaktır. Evdeki huzur için evde yaşayan her aile bireyinin birbirine empati ile yaklaşması ve ortaklıkta işbirliği yapması çok önemlidir.