Hayat koşuşturmasında aslında meşguliyetin bizi oyaladığı gerçek bir özgürlük gizliymiş.Bizim bazen yakındıklarımız hatta şikayet ettiklerimiz en özlediklerimiz oldu.İnsan elindekinin kıymetini bilmezmiş ama biz biliyorduk.Belki de ondan çok özledik.Sabah erkenden uyanmak ve hızla hazırlanıp gideceğimiz adreslere yetişmeye çalışmak ne güzel bir rutinmiş.Özledik değil mi?Evin içinde artık söylemediğimiz sözlerimizi.Uyan artık okul vakti.Servis gelmek üzere acele et.Su mataranı unutma gibi gibi.Evden çıkış ritüellerimiz vardı bizim.Sonra sabah günaydın demek tanıdıklarımıza.Bir sabah çayı içmek azıcık sabah sohbetiyle.Sonrası da tabii ki benim hayatıma uygun olanlar.Öğretmenlik.Günaydın çocuklar demek. Sarılmak isteyenlerle kucaklaşmak.Sabah sporu vakti geldi,hadi dans ve müzik demek.Sonrasında da hava güzel parka çıkalım mı?Eğitim sessizlik gerektirdiğinde bir sesleniş daha;sessiz olalım dinlemek konuşmaktan daha önemli şimdi.Boyalarımızı alalım hatta makas ve yapıştırıcıları etkinlik saati geldi,ve ve diğerleri.Bitiriş;okul bitti hazırlanalım gitme saatimiz geldi.Çocuklarla istediğin gibi çocukça yaşamak,enerji harcamak.Sonra eve doğru bir koşuşturmaca zamanı.Bugün ne pişirsem bakış açısıyla manav market v.b ziyaretleri ve ne pişirsem sorusunun cevabını bulmak.Yol arkadaşımla sohbetlerimiz ve günü değerlendirme cümlelerimiz.Yolda tanıdıklarla selam sohbet.Mağaza vitrinlere göz atma ve gerekiyorsa alışverişten kaçmamak.Eve geliş,hızlı bir mutfak macerası ve ödül olarak bir Türk kahvesi içme vakti.Herkesin eve gelişi yemek saati.Ardından müzik eşliğinde kısa bir yürüyüş yada arkadaşlarla kahve buluşmaları.Biraz rahatlama.Eve dönüş ve kalan eksikleri tamamlama.Ödev kontrolleri.Eve çeki düzen verme.Gün sonu ile ilgili yapılacaklar.Erken uyumaya ihtiyaç duymak çünkü bir gün sonra okul var.Hafta sonu geldiyse eğer.Ses kısık ama tatil mutluluğu bünyede.Ailece bugün ne yapsak nereye gitsek planları.Bazen arkadaş ziyaretleri bazen buluşmalar.Hepsi rutin hayatımızın özgürlükleriymiş.Ne çok özlediğimiz birikti rutinlerimize dair.
😊😊😊.Neredeyse bir haftadır evdeyim.Günler hızlıca geçiyor aslında sıkıldım mı hayır.Panik halinde de değilim.Sadece sürece uyum sağlıyor ve sahip olduklarımla mutlu olduğumu fark ediyorum.Sabırla izole yaşamıma ayak uyduruyorum.Ertelediklerimi ve birikmişlerimi yapıyorum mesela.Uykuya daha bol vakit ayırıyorum.Okullar açılınca daha enerjik olmak istiyorum.Hayatı tekrar kucaklamak için zinde olmam gerekiyor.Sonra kahvaltı sofrası hazırlayabiliyorum rahat rahat çocuklarıma.Evimin işleri ile ilgileniyor,bana hep zor gelen temizlik işlerini zevkle yapıyorum.Yapamadığım yemekleri yapıyor,mutfakta daha uzun ve kaliteli işler ortaya çıkarıyorum.Çocuklarımla daha çok ilgileniyor,kızlarımla daha çok sohbet ediyor ve hatta oğlumun okuduğu hikayeleri keyifle dinleyip onun günlük yazmasını sağlıyorum.Proje işlerimle ilgileniyor eksiklerimi tamamlıyorum. Öğrencilerime uzaktan eğitim ile çalışmalar göndererek eğitimime devam etmeye çalışıyorum.Sürekli watsapp sınıf grubumdan mesajlarla velilerim ve öğrencilerimi destekliyorum.Her gün bir film izliyor,kitap okumaya çalışıyor ve bu süreci kendimle ailemle,eğitimle meşgul bir süreç olarak değerlendiriyorum.Her gün kendimi insanlarla mesafeli olacak şekilde kısa bir yürüyüşle ödüllendiriyorum.Biliyorum ki bu süreç geçecek ve hayat devam ediyor.Kurallara uyuyorum,tüketen değil üreten olmaya çalışıyorum.
Sevil ATEŞ
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder