DÖRTTE BİR SİLGİ

Kadın her zaman alışverişe gittiği kırtasiyeye yine gitmişti.Çocuklarının okul alışverişini hiç ihmal etmiyor gereken her şeyi alıyor,kredi kartını çıkarıp ödemesini yaptıktan sonra evine dönüyordu.O gün yine kırtasiyeye gitti,kırtasiye kalabalıktı.Sonra yine uğrayabilirim diye düşünüp tam çıkacakken bir kız çocuğunun konuşmalarını duydu,duydukları karşısında şaşkın donakaldı olduğu yerde.Kırtasiyede satış yapan sevimli kızın yanında iki çocuklu bir anne vardı.Anne çaresiz ve endişeli çocuklarına bakıyor abla olan kız çocuğu erkek kardeşine, arkadaşım sana evdeki eski kuruboyalarını getirecek onları kullanabilirsin,o yüzden kuruboya almayalım diyordu.Küçük olan erkek çocuğu başıyla tamam dedi ablasına.Ellerinde iki çocuğa ait okul ihtiyaç listesi ve gözlerinde çaresizlik olan bir aileydi onlar.Satıcı sevimli kız şaşkın ne yapacağını bilmeden onlarla ilgilenmeye çalışıyor ama yüzündeki ifadesi oldukça üzgün görünüyordu.Bu durumu izleyen ve anlamaya çalışan diğer kadın kalakalmıştı yerinde.O sırada silgi de almayalım dedi erkek çocuğu,elindeki eski ve dörtte biri kalmış silgiyi göstererek.Silgim de var dedi.Durumu seyreden,ne olup bittiğini anlayan,ağlamaklı olan kadın,satıcı kızı işaretle yanına çağırdı.Satıcı kız her zaman alışverişe gelen bu kadını çok severdi,yavaşca yanına gitti diğer müşterilerinden müsaade isteyerek.Kadın satıcı kıza hemen aklındaki soruyu sordu.Bu aile bu alısverişi karşılamayabilir,bana öyle görünüyor,ben öyle anladım dedi kelimeler boğazına düğümlenerek.Ben onlara yardımcı olmak istiyorum dedi.Bir dakika dedi satıcı kız,çocukları ile bekleyen anneye sordu.Bu yanınızdaki bey neden geldi?Anne cevap verdi,ben köyden geldim,ona kitapçı sordum o getirdi bizi buraya dedi.Sonra yine diğer kadının yanına gidip yanlarında bir bey vardı,hesabı o mu ödeyecek diye sordum ama o sadece adres göstermek için gelmiş dedi.Tamam sorun değil ben ödemek istiyorum dedi yine kadın.Satıcı kız şaşkın önce anneye soralım mı dedi?Kadın tamam dedi.Satıcı kız anneyi çağırdı.Kadın kenarda bekliyordu,anneye gülümsedi,sessizce,merhaba dedi,çocuklarının okul alışverişini ben ödeyebilir miyim?Karşısındaki anneyi üzmemek için başka nasıl soracağını bilemedi.Her şey çok hızlı olmuştu.Anne olur dedi kadına,zaten bizim durumumuz kısık alamayacaktım çoğunu.Tamam dedi kadın.Siz alışverişini yapın rahatça.Ben halledeceğim ödemeyi.Satıcı kızın yüzüne bir mutluluk geldi duyduklarından sonra.Kadın kırtasiyede beklemek istemedi.Rahatça alışverişlerini yapsınlar diye anne ve çocukları yalnız bırakmak istiyordu çünkü.Satıcı kıza eğilip ben şimdi gidiyorum bir saat sonra gelip ödemeyi yapacağım siz şimdi alışverişi halledin dedi.Kız tamam dedi ve kadın kırtasiyeden çıktı.Kadın sarsılmıştı,bir taraftan da mutluydu.Eğer dedi ben bugün onlara tesadüfen rastlamasaydım o iki çocuk nasıl alacaklardı ihtiyaçlarını.Allaha şükretti bu fırsatı kendisine verdiği için.Kendi çocuklarını düşündü,onların eskimiş ve dörtte biri kalmış bir silgiyi bu senede kullanabilirim demek zorunda kalmadığını düşündü.Gözleri doldu,o anneyi düşündü.Çaresiz bakışının altındaki yokluğu düşündü.Hayat adil değildi.Bütün çocuklar mutlu olmalıydı.Rabbine tekrar dua etti,fark edilmesi gerekenleri fark edebilecek gözlere göster dedi yine içinden.Aradan bir saat geçti kadın kırtasiyeye döndü.Satıcı kıza gülümseyerek ödemeyi yapmak için geldim dedi.Kredi kartını çıkardı.Satıcı kız olan biteni kırtasiyenin sahibine anlatmıştı zaten,o da bizimde bir katkımız olsun diyerek karını almadan malzemelerin hesabı çıkarmışlardı.Kadın gülümsedi,iyiliğime ortak mı oluyorsunuz yani,dedi.Evet dedi satıcı kız,kredini kartını aldı kadının ve ödemenin kalanını posttan çekiverdi.Satıcı kız kadına mutlu ve müteşekkir bakarak konuşmaya başladı.Ben o aile için çok üzülmüştüm,ellerinde bir defter vardı yazacak doğru düzgün sayfası yoktu yinede yenisini almayalım idare edelim diyordu çocuklar.Eğer siz gelmeseydiniz ben bir şekilde ödeyecektim.Bu yaptığınız için teşekkür ederim dedi kadına.Kadın gülümsedi bende rabbime teşekkür ettim onları benim karşıma çıkardığı için.Vedalaşıp kırtasiyeden ayrıldı.Bugün ne güzel bir gün dedi,iki çocuk mutlu olmuştu.Bunu düşününce yüzüne bir tebessüm yayıldı,kendini iyi hissediyordu.Gerçek bir hikayedir.
Sevil ATEŞ