BİR KÖY OKULU HAYAL EDİYORUM

Bir köy okulu hayal ediyorum.Küçücük,doğayla iç içe,yemyeşil ağaçlarla çevrili,sevimli mi sevimli,önünde çeşmesi olan,bahçesinde bir kaç oturak,tertemiz bir köy okulu hayal ediyorum.O köy okulunda öğretmen olduğumu hayal ediyorum.Öğrencilerin bilgisayar,tablet,telefonla büyümediği,hazır gıdalarla vücut kimyalarının bozulmadığı,dünyanın kendilerinin için var olmadığını,sadece dünyada var olan varlıklardan biri olduklarını bilen çocukların olduğu bir köy okulu hayal ediyorum.Yanakları al al,meraklı gözlerle öğretmenine sevgiyle bakan,eğitime öğretime hasret kalmış,utangaç ama mutlu köy çocukları olsun istiyorum.Okula yürüyerek gelen,çantalarında ekmeklerine peynir sarılmış beslenmeleri olan,köy çeşmelerinden su içen,çocukluğunu özgürce yaşayan çocuklar olsun istiyorum.Her şeyden çabucak sıkılmayan,sürekli eğlence aramayan,dinleyebilen,anlayabilen,öğrenmeye hevesli,gayretli çocuklar olsun istiyorum.Bir köy okulu hayal ediyorum,öğretmenine sonsuz saygı duyan,çocuklarına köle olmayan,sürekli çocukların psikolojini düşünmeden hayatlarını da sürdürebilen anne ve babaların veli olduğu bir köy okulu hayal ediyorum.Öğretmenini koşulsuz seven,kır çiçekleri götüren,şekere çikolataya,oyuncağa doymamış doyamamış çocukların olduğu bir köy okulu hayal ediyorum.Pohpohlanmadan,şımartılmadan,nerede nasıl davranması gerektiği öğretilmiş,kuralları hemen anlayan ve uygulayabilen,bencilliği öğrenmemiş köy çocuklarının olduğu bir köy okulu hayal ediyorum.Öğretmenlerin yarışmadığı,bir numara ben olmalıyım egosunu taşımadığı,dostluğun ve arkadaşlığın yaşandığı,öğrenciler ve okul için beraber hareket ettikleri bir köy okulu hayal ediyorum.Okul idaresinin her sınıfla eşit derecede ilgilendiği,eğitime eğitimciye değer verdiği,velilerin okulun yanında olabildikleri kadar destek olduğu,öğrencilerin içinde mutlu olduğu,öğretmenin bıkmadan usanmadan mesleğini yapabileceği bir köy okulu hayal ediyorum.Bir köy okulu hayal ediyorum.O köydeki okulda öğretmen olduğumu hayal ediyorum. Sevil ATEŞ