Ne kadar çok değişti hayatımız.Bazen gerçek mi değil mi, diye halen aklımızı yokluyoruz.Sanki akıl almaz bir rüyadan uyanacak yada hiç uyanamayacak gibi hissediyoruz.Çin'de bir virüs salgını diye başlayan haberlerden sonra geldiğimiz noktayı idrak etmekte halen zorlanıyoruz.Önce özgürlüklerimizi,rutinlerimizi kaybettik.Sonra yaşam alanlarımız küçüldü ve bizler bunlar geçecek diye bekledik umutla.Maskeler hayatımızın olmazsa olmazı oldu,sokakta bütün insanları maske ile görmek ne kadar da farklıydı,ona da alıştık.
Korona bitmedi ama bize daha da çok yaklaştı,yanı başımıza geldi,ailemizi,sevdiklerimizi bizden ayırdı.Kayıplar vermeye başladık en yakın taraflarımızdan.Bu yaşananların gerçekliği ve tuhaflığı arasında bir yerlerde kaybolduk.Korona bitmedi,panik ataklar arttı,mutsuzluklar,umutsuzluklar arttı. Tükenmişlikler yaşadık.Yine de her gün bir sabaha uyanıyorduk, hayat devam ediyordu.Endişelerimiz ellerimizde,zihnimizde,ceplerimizde her tarafımızda bizimleydi.Ama her güne mutsuz uyanmak,her günü endişe ile yaşamak,panik olmak en çok bize zarar veriyordu.Bu yeni yaşam düzenine alışmak ve kabul etmek ancak bu süreci daha kolay hale getirebilirdi.En çok da meşgul olmak.Kendimize ayıramadığımız zamanlarımızda yapmak istediklerimiz bizi teselli edebilirdi.
Teselli gerekti bize.Umut edebilmek için,her yeni güne başlayabilmek için,şükür etmeyi öğrenebilmek için. Şımarıklık da yapmamak gerekti;bu süreci çok zor geçiren,çok fedakarlık yapanları düşünmek lazım geliyordu mutlaka.Büyük kayıplar yaşayanları hissetmek lazımdı,acıları tarif edilemezdi ki. Kurallara uymayanlara duyarsız kalmamak lazımdı.Empati en çok da empati lazımdı hepimize.
Bize gerekenleri unutmamak gerekiyordu.Geleceği güzel hayal etmek gerekti.Hayaller kurmak ve sabırla beklemek lazımdı bize.Önceki hayatları düşünmek lazım gelirdi.Teknoloji yoktu,sohbetler vardı.Kitaplar yoktu anlatmak vardı.Hazıra konmak yoktu,el emeği vardı.Sabır vardı,yokluk vardı.Varlığın kıymeti vardı.Üretim vardı.Sen de üretmeye devam et yada yeni başlayanlardan ol.Kendi için üretmen gerekmiyorsa eğer yaşam için,başkaları için üret.Bir faydan olsun insanlara.Evinin önüne bir kap yemek ,bir kap su koy mesela.Balkonuna ekmek kırıntıları bırak her gün.Çocuklar için bebekler ör.İhtiyacın olmayanları ihtiyacı olanlara ulaştır.Yardıma muhtaçlara yardım et.En kolay olanlardan başla.Daha saymaya gerek var mı,iyi hissedeceğin bir şeyler yap artık.
Hayat ,oflamalarla puflamalarla renklenmiyor değişmiyor işte anla.Sen bir kaç renk dahil et hayatına.Sınırlı bir alanda, sınırlı bir ortamda yap bunu.Yapanlar nasıl da yapıyor bir baksana etrafına,yine de her güne mutlu uyanan,her gün şükredenler,sabır edenler var.Onlar nasıl başarıyorsa sende başar.Seyirci olma,uyumlu ol.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder