Psikolojimizin sınavdan geçtiği bir dönemdeyiz hepimiz.
Geriye dönüp bakınca geçirdiğimiz bu süreç bizi sınavda gibi hissettirirken,cevaplara hakim olmadığımızı ve soruların hiç bilmediğimiz yerden geldiğini fark ettirdikçe bazen tükendiğimizi de hissediyoruz.
Çin de korona adında bir virüs çıkmıştı ve haberlerden izlediğimiz,bize çok uzak olduğunu düşündüğümüz bu virüs bütün dünyada salgına dönüşerek,bütün endişelerimizle birlikte ülkemize de geldi.
Okulların tatili,sokağa çıkma yasakları,covid 19 tedbirleri derken şaşkınlıkla beklemeye başladık.Normal ne zaman tekrar bizim olacaktı.
Hayatımıza yeni kelimeler,yeni yaşama biçimleri dahil oldu.Sabırla beklemeye devam etmemiz gerekiyordu.
Kendimizi tanıdığımız ve yaşamımızı yaşamayı öğrendiğimiz günden beri öğrendiğimiz her şey alt üst olmuştu.
Haberler,istatistikler,evde yaşam,uzaktan eğitim,kendine dönüş derken yeni normal geldi.
Çok mutlu olduk,normal bize yeni normal olarak yaklaşıyordu.
Bu sıkıntılı günlerden sonra yeni normale kucak açtık.
Sürekli konuşulan senaryolar,tahminler,gidişat,salgının tekrardan hortlaması,yeni çözümler bu günlerde bizi tekrar sarstı.
Normale kavuşacağımızı zannederken yeni normalle kala kaldık yine.Belki de yeni normalimize de veda etmemiz gerekebilir.
Herkes mutsuz.Bazıları umutlu,geçecek ama yaşamamız gereken devam eden bir süreç içindeyiz diyor.
Bazıları umutsuz bu bir başlangıç daha zor günler yıllar bizi bekliyor diyor.
Koşuşturmacalarımızı özledik,planlar yapmayı,şikayet ettiğimiz bütün rutinlerimizi özledik.Ne kadar kıymetli olduklarını anladık,onları çok özledik.
Endişelerimiz çoğaldı,karmaşadan yorulduk,belirsizliklerle gerildik evet psikolojik bir sınavdan geçiyoruz hep beraber.
Her şey gerçek olamayacak kadar hayallerin ötesinde bir hikaye gibi ama bu bir gerçek yaşam hikayesi oldu bize.
Bugünlerde psikolojimizi korumalı yeniden umuda tutunmalıyız.Buna çok ihtiyacımız var.
Sorular çok zor,cevapları da bilmiyoruz ama bir sınavdayız.
Sadece üretken olmak kurtaracak bizi.Öncelikle Covid 19 kurallarına uymak,ailemiz için,evimiz için,kişisel gelişimimiz için üretken olmak kurtaracak bizi.
Rutinlerden yapmayı ertelediklerimizi yapmak,kendimizi telkin etmek ve evrene olumlu düşünceler göndermek,duaların şifasına sığınmak,ihtiyacı olanlara yardım etmek belki de bize en iyi gelecek.
Ailemiz için yapamadıklarımız,yetiştirmeyi ertelediğimiz çiçekler,evdeki öğretmen olmak,kısa yürüyüşler,okumaya devam edeceğimiz kitaplar bize iyi gelecek.
Psikolojimizin sınavdan geçtiği bir dönemdeyiz hepimiz.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder